Voor correcte weergave van deze pagina is Adobe Flash Player nodig.

Nieuws Zwembad Business Groepslessen Openingstijden Evenementen Sporten

Zwembad

Groepslessen

Sporten

Verslag triatlon van Gendt 28 juni 2009

Daar stonden we dan …….”het Triatlon Sports Planet Team”  aan de start van de kwart triatlon van Gendt!  Hans Frieling, Theo van der Staak, Marcel Gierman, Bas Snelders en ondergetekende (Sonja Blom).

We hadden dan wel geen outfit van Sports Planet aan (behalve Hans, die had een shirt met het logo erop aan)…..maar het teamgevoel was weldegelijk aanwezig en voelbaar.

Theo, Bas en ik hadden ons al vroeg verzameld bij de benzinepomp in Huissen,

We hadden er zin in…en we waren alle drie wat gespannen. Gezonde wedstrijdspanning noemde Bas het. Ik noemde het stress en Theo had het minst last van spanning, tenminste…zo oogde het.

Marcel en Hans gingen op eigen gelegenheid naar Gendt. We spraken ze pas in het Parc Fermé

Natuurlijk was Marcel bij voorbaat al de dikke winnaar! Geen twijfel mogelijk. Maar Hans, Bas, en Theo waren voor mij grote concurrenten. Ik wilde de sterkste zijn en van de mannen proberen te winnen.

Het was bijzonder warm…en het duurde dan ook veel te lang voor het startschot klonk aan de plas, waar we met z’n allen stonden te zweten in onze wetsuits.

Ik stond achter Marcel. Dat leek me slim…..dan kon ik mee zwemmen in zijn slipstream.

Vlak voor de start keken we elkaar aan….en wensten we elkaar succes.

De anderen zag ik niet. Ze stonden waarschijnlijk aan de andere kant.

Het startschot viel, en weg was Marcel. Ik zag hem meteen nergens meer. Hij was als een speer vertrokken, en ik kwam in de kluwe terecht van atleten, die wild om hun heen sloegen om ruimte te hebben om te zwemmen. Ik dus ook, en tijdens het zwemmen zag ik geen Bas, Hans of Theo. Ik wist…..ik ben ze voor, want zwemmen …dat is mijn beste onderdeel. Ik wilde alvast een gaatje slaan, want met fietsen zouden ze mij zeker inhalen

Marcel zag ik al meteen…die was al op de terugweg van ronde 1, toen ik maar net was begonnen. Wat een power…wat een prachtige stijl …en wat tempo had Marcel. Bovendien zag hij er super snel uit in z’n witte pak.

Na een tijdje zag ik Theo..hoera, hij had me nog steeds niet ingehaald, en ook Bas en Hans nog niet.

Ik wist….ze hijgen in mijn nek….ik word zo door ze ingehaald. En ja hoor, Bas kwam eraan, en schreeuwde…ga mee! Dat kon ik niet…hij ging als een racket. Bovendien mocht er niet worden gestayerd en dacht ik….”jou hou ik toch niet bij…ik “pak” je wel met het looponderdeel, want ik wist, dat Bas niet echt snel is met het lopen.

Hans zag ik pas in de derde ronde. Dit….omdat zijn logo op z’n shirt duidelijk zichtbaar was.

Hij fietst altijd hard en met veel kracht (dit zie ik tijdens de fietslessen die hij geeft)

Dus…was ik gewaarschuwd, en dacht ik aan zijn uitspraak: “hou het tempo hoog”

Dat probeerde ik uit alle macht, en steeds zag ik in de daarop volgende ronde, dat de afstand tussen mij en Hans en Theo steeds het zelfde was. Mijn tempo was nog hoog genoeg om ze nog voor te blijven.

Bas zag ik niet meer, en Marcel was al aan het lopen toen ik aan mijn laatste fietsronde bezig was.

Het was me gelukt, alleen Bas had me ingehaald met het fietsen. Hans en Theo was ik te snel af.

Maar o wee……het lopen moest nog komen, en de twijfel sloeg toe…..had ik al niet teveel gegeven met het fietsen? Het zou moeten blijken.

Iemand langs de kant riep…Sonja, loop je eigen tempo…laat je niet gek maken!

Die tip kwam precies op het juiste moment, want de neiging was groot om meteen vol gas te gaan lopen.

Ik liep constant, en wachtte eigenlijk op het moment dat Theo, en Hans me zouden gaan inhalen.

Dat moment kwam steeds maar niet…..ik moest nog één rondje! Zou het me dan toch lukken om de mannen te verslaan?

Tijdens het lopen hoorde ik de speaker roepen dat Marcel eraan kwam…en dat hij de derde man was. Geweldig…Marcel was dus binnen en zou straks worden gehuldigd.

Dat wilde ik ook…….nog even…en dan …wie weet….zou ik misschien een podiumplek kunnen veroveren bij de dames 40. Dat zou toch wel geweldig zijn! En als bonus misschien…

Het verslaan van de mannen!

Het was close…heel close…het verschil tussen Theo en mij. Op de finish, werd ik bijna ingehaald door Theo. Maar hoera…..ik kwam net even eerder over de finish! Het was me gelukt. Maar waar was Bas? Ja…die had ik al ingehaald op het loopparcours…..helaas voor Bas, maar ik liep beter dan hij.

En Hans dan? …oeps…die moest nog een ronde. We besloten om Hans met het team binnen te halen, dus de laatste meters gezamenlijk te lopen.

Bas zei….We hebben wel geen Sports Planet kleding aan, maar we zijn het wel……

Één team….het team van Sports Planet, die het toch maar weer hadden gedaan! De kwart van Gendt

En ik…ik mocht de eerste prijs van de veteranenvrouwen in ontvangst nemen.

En stond Marcel op de derde plek ook te stralen.

Wat een team ! …Wat een wedstrijd ! En wat een mooie dag !

Sonja.